Foraj kuzoj el Grandpolio
Dalecy kuzyni z Wielkopolski

Genealogia retejo
Witryna genealogiczna

     
Esperanta indekso   Беларускi iндэкс   Český index   Deutscher Index   English index   Índice español   Index français   Hrvatski indeks   Magyar index   Indice italiano   Nederlands index   Index lietuviškai   Indeks polski   Índice português    Index în limba română   Русский индекс   Slovenský index   Slovenski indeks   Український iндекс

D u b i n

   Dubin, Dupin, miasto, pow. Krobski, nad rzeczką Orlą, uchodzącą pod Wąsoszem do Baryczy, pobocznej Odry; w okolicy grunt urodzajny, równina; na wschód i południowy wschód lasy wzdłuż granicy śląskiej. W roku 1871 miało 84 domy, 630 mieszkańców, 33 ewangelików, 597 katolików, 60 analfabetów. W roku 1875 miało 652 mieszkańców. Należy do obwodu administracyjnego jutrosińskiego, do sądu okręgowego rawickiego; kościół katolicki parafialny do dekanatu jutrosińskiego. Szkoła elementarna. Mieszkańcy przeważnie pochodzenia polskiego. trudnią się rolnictwem. Gorzelnia, agentura pocztowa, gościniec, stacja kolei żelaznej Jutrosin o 4 kilometry. Dubin jest miejscowością starożytną, wspomnianą już w XIII wieku. Katarzyna Zginalska. dziedziczka Dubina, założyła kościół parafialny r. 1445. Gdy ten zgorzał, wystawiła Barbara Jastrzębska, herbu Zaręba, nowy ku końcowi XVI w. W wieku XVIII Dubin był własnością Zakrzewskich. W murze otaczającym kościół utrzymuje się nagrobek Piotra Jastrzembskiego , zmarłego r. 1613; pomnik ten dawniej był umieszczony w kościele; dotąd przechowuje się w kościele 4 starożytne portrety bez napisu, jak się zdaje, rodziny także Jastrzębskich. Dobra Dubin były własnością księcia Adama Czartoryskiego i wraz z Rokossowem mają 13.670 m. rozl.

(ze Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1881)

Dubin

    Dubin dawniej miasto obecnie wieś w powiecie rawickim, leży na wschodnim brzegu rzeki Orli, na południowo-zachodnim cyplu Wysoczyzny Kaliskiej, w odległości 20 km na wschód od Rawicza, z którym łączy go szosa.
   O wczesnym zasiedleniu Dubina  świadczy Grodzisko, obok którego znajdowała się wczesnośredniowieczna osada. W XIII wieku był w Dubiniu gród kasztelański, a obok niego powstała wieś, która w 1284 r. uzyskała prawa miejskie. Musało to być małe miasteczko, skoro w1458 roku wystawiło tylko jednego piechura na wyprawę malborską. W 1580 roku było w nim 7 rzemieślników. Odbywano tu 6 jarmarków o małym jednak znaczeniu. W roku 1793 liczyło 247 mieszkańców. Większość utrzymywała się z rolnictwa. W roku 1861 liczba ludności wzrosła do 638. Miasto zostało jednak pozbawione praw miejskich w roku 1895.
   W okresie okupacji hitlerowskiej umieszczono w Dubinie obóz jeńców angielskich. Znajdowały się tu także obozy Żydów, a następnie Polaków. Na miejscowym cmentarzu znajduje się 27 masowych grobów Polaków i Żydów zamordowanych i zmarłych podczas przymusowej pracy.

(z Miasta polskie w Tysiącleciu, Z.N. im. Ossolińskich, Wrocław • Warszawa • Kraków 1967)


Aktualigo: novembro 2009

Bonvolu skribi al Worsten

Kodado / Коdowanie: unikod UTF-8

Aktualizacja: listopad 2009

Napisz do Worsten

© Worsten 2003